Κύριε Πρύτανη,
Κυρία Πρόεδρε του ΤΞΓΜΔ
Κυρίες και κύριοι,
Πριν 38 χρόνια, το 1988, περνούσα συγκινημένος το κατώφλι του Μεγάρου Καποδίστρια. Μετά από σχετική ενημέρωση από την τότε Διοικούσα Επιτροπή του Ιονίου Πανεπιστημίου ερχόμουν στην Κέρκυρα για να ξεκινήσω τη διαδρομή μου στο ΤΞΓΜΔ. Το όνειρό μου να διδάξω στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο είχε γίνει πραγματικότητα.
Σήμερα, 38 χρόνια μετά, ήρθε η στιγμή ενός απολογισμού και κυρίως έκφρασης ευχαριστηρίων προς το Ιόνιο Πανεπιστήμιο και σε όλους όσοι μου πρόσφεραν τόσες στιγμές δημιουργίας και χαράς.
Το πρώτο ευχαριστώ το οφείλω στα μέλη της Διοικούσας Επιτροπής που στήριξαν τότε την υποψηφιότητά μου. Μεταξύ αυτών ο αείμνηστος Καθηγητής Σπύρος Καλογερόπουλος Στράτης, ο Μακαριστός Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων Τιμόθεος, και ο τότε Δήμαρχος Κερκυραίων Γιάννης Κούρκουλος.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ οφείλω στους διοικητικούς υπαλλήλους που με υποδέχθηκαν και με τους οποίους είχα πάντα μια πολύ καλή συνεργασία. Αναφέρω ενδεικτικά τον κύριο Γιώργο και την κυρία Σοφία, πραγματικούς φύλακες του Μεγάρου Καποδίστρια, στήριγμα όσων φοιτητών κατέφευγαν για βοήθεια σ’ αυτούς. Δεν μπορώ βεβαίως να ξεχάσω τη Μαρία Γιναργύρου, Γραμματέα του Τμήματος, πολύτιμη συμπαραστάτη μου όταν ασκούσα καθήκοντα Προέδρου του Τμήματος, τη Σταματέλα Πρεντουλή, την Ιωάννα Ανεμογιάννη, τη Ρία Αυγερινού, την Ιφιγένεια Χειρδάρη, τη Δήμητρα Γεωργοπούλου, τον Αντρέα Κόνταρη, τον Χρήστο Σουρτζίνο και τόσους άλλους.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ οφείλω επίσης στους αγαπητούς συναδέλφους με τους οποίους μοιράστηκα επί χρόνια κοινές εμπειρίες, κοινές αγωνίες, κοινά οράματα. Αν βρίσκομαι σήμερα σ’ αυτό το βήμα, το οφείλω πρωτίστως σ’ αυτούς. Τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του Τμήματος οι συζητήσεις μας σημαδεύτηκαν από την αναζήτηση της επιστημονικής ταυτότητας του Τμήματος. Έπρεπε να απαντήσουμε σε σειρά ερωτημάτων που ταλάνισαν επί μακρόν το Τμήμα. Ενδεικτικά: η Μετάφραση είναι Τέχνη ή Επιστήμη; Η Μετάφραση είναι αυτόνομη επιστήμη ή κλάδος της Γλωσσολογίας; Θα μπορούσα να μιλάω επί μακρόν για τα ζητήματα που μας απασχολούσαν τότε. Οι συζητήσεις μας μάς οδήγησαν να αναζητήσουμε απαντήσεις και στο εξωτερικό, σε μια εποχή που δεν υπήρχαν τα σύγχρονα μέσα επικοινωνίας. Κι όμως, με λιγοστά μέσα μπορέσαμε και δημιουργήσαμε ένα δίκτυο συνεργασιών χάρη στο οποίο καταφέραμε και διοργανώσαμε στην Κέρκυρα, τον Απρίλιο του 1993, ένα διεθνές συνέδριο στο οποίο μετείχε η αφρόκρεμα της Επιστήμης της Μετάφρασης από την Ευρώπη και τον Καναδά. Αναφέρω ενδεικτικά τη Danica Seleskovitch, τον Peter Newmark, τον Wolfram Wills, τον Jean-Claude Gémar, τον Claude Tatilon, τη Marianne Lederer, τον Guy Saunier, τον Werner Koller κ.ά. Από την επιτυχία αυτού του συνεδρίου προέκυψε μια δυναμική από την οποία επωφελήθηκε πολλαπλώς το Τμήμα και ο καθένας από εμάς. Όταν τη δεκαετία του 90 άρχισε να λειτουργεί το ΠΜΣ «Επιστήμη της Μετάφρασης» και όσο χρόνο υπήρχε κοινοτική χρηματοδότηση, ξανακαλέσαμε στην Κέρκυρα ορισμένους από τους συνέδρους του 1993 καθώς και άλλους, νεώτερους από αυτούς, όπως την Christine Durieux της Σχολής Μετάφρασης και Διερμηνείας του Παρισιού και στη συνέχεια του Πανεπιστημίου της Caen, την Claire Allignol της Σχολής Μετάφρασης και Διερμηνείας της Γενεύης, τον Basil Hatim κ.ά. Από αυτές ακριβώς τις επαφές προέκυψε, μεταξύ άλλων, το 2003, το κοινό ελληνογαλλικό Μεταπτυχιακό «Επιστήμες της Μετάφρασης-Μεταφρασιολογία και Γνωσιακές Επιστήμες», το οποίο παρακολούθησαν φοιτητές από 15 διαφορετικές χώρες της Ευρώπης, της Ασίας, της Αφρικής και της Αμερικής. Από αυτό το ΠΜΣ προέκυψαν διεθνείς συμφωνίες συνεργασίας, διδακτορικές διατριβές με συνεπίβλεψη και, το 2006 το διεθνές συνέδριο «Μεταφρασιολογία: μια γνωσιακή επιστήμη», τα πρακτικά του οποίου δημοσιεύθηκαν σε ειδική έκδοση του επιστημονικού περιοδικού ΜΕΤΑ του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ.
Τέλος, οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους συναδέλφους εισηγήθηκαν την ομοτιμοποίησή μου και σε όσους την επικύρωσαν με την ψήφο τους.
Σ’ αυτό το συναρπαστικό ταξίδι είχα την τύχη να έχω δίπλα μου τη σύζυγό μου Ρωξάνη και τα τρία μας παιδιά. Τους ευχαριστώ από την καρδιά μου.
Κυρίες και κύριοι,
όλους όσοι με στήριξαν σ΄αυτό το ταξίδι. Το Ιόνιο Πανεπιστήμιο μου πρόσφερε το πλαίσιο για να ζήσω ανεπανάληπτες εμπειρίες. Αν με ρωτήσετε ποια ήταν η σημαντικότερη εμπειρία αυτών των ετών, θα σας απαντήσω χωρίς δισταγμό: η επικοινωνία και η συνεργασία με τους φοιτητές. Κάθε μέρα είχα μπροστά μου δεκάδες ζευγάρια μάτια ηλικίας 18, 19, 20, 21 ετών που μου δημιουργούσαν την ψευδαίσθηση ότι ο χρόνος δεν κυλά. Η χαρά μου ήταν μεγάλη όταν ένιωθα τους νέους αυτούς να συγκροτούν συνεκτική ομάδα με όραμα και να διαμορφώνουν στην τάξη ένα κλίμα παραγωγικό και ευγενούς άμιλλας. Εύχομαι, οι περισσότεροι να επωφελήθηκαν από αυτές τις σχέσεις και από αυτή τη δυναμική.
Ευχαριστώ πολύ όλες και όλους για τις εμπειρίες που ζήσαμε μαζί και για όσα μου προσφέρατε τόσα χρόνια. Θα ενδιαφέρομαι πάντα για την πορεία του Ιονίου Πανεπιστημίου και θα χαίρομαι να μαθαίνω τα καλά του νέα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου